Geschiedenis van BSV Tennis

De BSV voetbalafdeling beschikte al sinds de jaren zeventig over een halfverhard trainingsveld. Door het veldentekort in die tijd was het bijna onmogelijk om ’s winters te trainen op een van de velden. Als je een paar weken intensief traint op een regelmatig natgeregend veld, blijft er echt niets meer over van het veld. Dus BSV voetbal was reuze blij met het hebben van zo’n halfverhard trainingsveld. Het grootste deel van het jaar werd dit veld eigenlijk niet gebruikt.

Tennis steeds populairder

Eind jaren zeventig begon tennis steeds populairder te worden bij een breder publiek. Het werd een van de snelst groeiende takken van sport. Het raakte meer en meer het imago van een elitesport te zijn kwijt. Veel voetballers zagen in deze sport een mooie gelegenheid om de voetballoze zomerperiode sportief op te vullen.

Wel TC Bergen, geen accommodatie

De situatie qua tennisaccomodatie in Bergen was niet rooskleurig in die tijd. Bergen beschikte toendertijd over zegge en schrijven 4 banen. Thé Lau bestierde op zijn onnavolgbare manier het tennispark de Molenkrocht en beschikte ook nog over een verdwaalde baan aan de Komlaan. Er was dus een nijpend tekort aan tennisbanen en een grote behoefte om te tennissen. Er waren verregaande plannen om een nieuw tennispark te realiseren in de Nessen. TC Bergen was al opgericht, maar beschikte nog niet over een accommodatie.

Het was daarom ook niet verwonderlijk, dat er binnen de voetbal het idee ontstond om op de een of andere manier te gaan tennissen op het halfverharde trainingsveld.

Pipowagen

Op 1 maart 1980 is de afdeling BSV Tennis opgericht. Deze tennisafdeling floreerde prima, want veel voetballeden vonden het aantrekkelijk om zomers een balletje te slaan, zeker omdat er toendertijd weinig mogelijkheid was om te tennissen. Er werd een provisorische kantine aangeschaft in de vorm van een oude caravan, die al snel vervangen werd door een oude “Pipowagen” die al omgedoopt werd tot De Car.

Gezellig geheel

Het werd een heel gezellig geheel en de vereniging groeide, zeker door het ongedwongen en gezellige karakter, dat onze vereniging eigenlijk vanaf het begin uitstraalde. Maar daarmee groeide ook het idee, dat de tennisafdeling wel een heel grote bijdrage leverde aan de kas van de voetbalclub en er zelf maar bekaaid afkwam. Men vond steeds meer, dat de tennis veel zelfstandiger moest kunnen zijn en meer financiële armslag moest krijgen, zodat er wat meer geld was om het tennispark op termijn te verbeteren en te verfraaien. Wilde men wat veranderen dan moest altijd eerst de toestemming van het voetbalbestuur gevraagd worden.

Van idee tot…

Deze ideeën vielen niet goed bij het toenmalige voetbalbestuur, die de omni-gedachte nog wat moeilijk gestalte kon geven. De verschillen van mening liepen zo hoog op, dat een grote groep tennissers besloten te vertrekken naar TC Bergen, die inmiddels over genoeg banen kon beschikken.

Nieuwe actieve groep

Een belangrijke rol in de voortgang van de vereniging na deze uittocht werd gespeeld door Cor Vonk en Fred de Graan. Zij formeerden een nieuwe actieve groep mensen om zich heen, die in belangrijke mate hebben bijgedragen tot de uitgroei van BSV Tennis tot datgene wat het in nu geworden is.

Ongedwongen tennisclub

Naast Cor en Fred moeten in dit verband toch zeker ook de namen van Peter Vrasdonk, Aad Henneman, Johan Koopman, Max Straasheim, Peter Staadegaard, Jos Leijen, Klaas van de Berg en natuurlijk Maarten Bakker genoemd worden. Elk op hun eigen gebied hebben zij een belangrijke bijdrage geleverd of leveren die nog om BSV Tennis te laten zijn wat het nu is: een gezellige, ongedwongen tennisclub.

Volwassen accommodatie

Dat dit niet vanzelf is gegaan, laat zich raden. Er is vaak een zwaar beroep gedaan op de zelfwerkzaamheid van deze groep. Ook het improvisatiegehalte van deze groep was bijzonder hoog, want zij lieten zich in het ontwikkelen van hun plannen niet uit het lood slaan door tegenwerkingen van enerzijds het voetbal( lees omni-) bestuur en anderzijds de gemeente. Ze hadden duidelijke plannen met BSV Tennis, waar ze zich gedurende vele jaren hard voor gemaakt hebben.

Het uiteindelijke doel dat hen voor ogen stond, was een zelfstandige vereniging met een volwassen accommodatie.

Terug